Daily Archives: 26 Μαΐου, 2011

The Vinyl Conspiracy #23: Βασίλης Σκουλάς

1)      Ποιος είναι ο πρώτος δίσκος που αγόρασες. Πότε και που (είχες πολλά σπυράκια, που βρήκες τα λεφτά κλπ);

Οι δύο πρώτοι δίσκοι που πήρα ήταν, την ίδια μέρα, το ‘Theatre of Pain’ Motley Crüe και το ‘Stay Hungry’ των Twisted Sister. Ήμουν 10 χρονών – πήγαινα Πέμπτη Δημοτικού και ήταν το ’85. Τους είχα πάρει από ένα συνοικιακό δισκάδικο στα Ιλίσια, όπου μεγάλωσα. Είχα σταμπάρει στην βιτρίνα το ‘Stay Hungry’ λόγω εξωφύλλου και πήγα επί τούτου ένα Σάββατο πρωί με τη μητέρα μου στο πλαίσιο της καθιερωμένης βόλτας. Το ‘Theatre of Pain’ το είδα εκ των υστέρων και μπήκα στον πειρασμό να τα πάρω και τα δύο, οπότε η μητέρα μου ενέδωσε… Εννοείται ότι τους έχω ακόμα και τους αγαπώ πολύ λόγω του ιστορικού τους. Μεταξύ των δύο το ‘Theatre of Pain’ με κέρδισε, κυρίως λόγω του ‘Smokin’ in the boys’ room και του ‘Home sweet home’.

2)      Πόσο μεγάλη την έχεις … τη δισκοθήκη σου;

Περίπου 6.500-7.000 μεγάλους, 1.300-1.500 μικρούς, 350-400 CDs.

3)      Τι είδους μουσική σ’ ενδιαφέρει περισσότερο (υπάρχει κάποια παθολογική ή μη εξήγηση για το γούστο σου);

Κυρίως μαζεύω δίσκους που σχετίζονται με το punk και τα παρακλάδια του από το 1977 ως το 1983. Μου αρέσει πολύ η εποχή αυτή λόγω των ωσμώσεων που γίνονταν και του πνεύματος αυτοδιαχείρισης που διέκρινε τη μουσική παραγωγή. Μουσικά και αισθητικά κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μου μετά από 20+ χρόνια ενασχόλησης με το χώρο. Πιο πολύ με ενδιαφέρει η σκηνή της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ και ακολούθως η Μ. Βρετανία, η Γαλλία, η Νέα Ζηλανδία, κλπ. Ιδιαίτερη αγάπη τρέφω και για την punk και post-punk σκηνή της Ιαπωνίας (1978-1984) γιατί αγαπώ τη χώρα, σέβομαι τον πολιτισμό και συμπαθώ ιδιαίτερα το λαό της. Επίσης μου αρέσει η jazz (spiritual, free, Britannica), γιατί με γεμίζει ως μουσική και παραδόξως ανιχνεύω σε πολλούς δίσκους το ίδιο ανήσυχο πνεύμα που διακρίνω και στο καλό πρώιμο punk. Ακόμα μου αρέσει η βραζιλιάνικη Bossa Nova, ειδικά εταιρείες όπως η Odeon και η Elenco και αρκετά είδη ροκ μουσικής (ψυχεδελικά, kraut), καθώς και κάποια folk revival από τα 70s.

4)      Ποιος δίσκος σου έχει τη μεγαλύτερη αξία και ποια είναι η πιο επιτυχημένη αγορά που έχεις κάνει, έχοντας παραπλανήσει τον dealer, φορώντας ευρύχωρη καπαρντίνα ή έχοντας σταθεί απλά τυχερός;

Έχω κάποιους δίσκους punk που κυκλοφόρησαν σε πολύ μικρές ποσότητες και πλέον είναι αρκετά ακριβοί, π.χ. το πρώτο επτάιντσο των Black Flag (στην πρώτη έκδοση) που κινείται γύρω στα $450-500 αν είναι καθαρό. Επίσης τις πρώτες εκδόσεις κάποιων αγαπημένων δίσκων του John Coltrane στην Impulse, όπως το A Love Supreme και κάποια αρκετά σπάνια κομμάτια στην MPS. Ιδιαίτερη συναισθηματική αξία έχουν κάποια test-pressings, πολλά από τα οποία ήρθαν στα χέρια μου απευθείας από μέλη συγκροτημάτων ή από τους ανθρώπους που κυκλοφόρησαν τους δίσκους. Ξεχωρίζω ένα test της Dangerhouse  (η αγαπημένη μου εταιρεία punk), κάποια της Dischord με αφιερώσεις από τον Jeff Nelson (συνιδρυτή της εταιρείας και drummer των Minor Threat) και ένα των Big Boys για το οποίο σχεδίασα το εξώφυλλο μαζί με τον αρχηγό της μπάντας, τον Tim Kerr. Επιτυχημένες αγορές έχουν υπάρξει αρκετές γιατί, ειδικά στην ανεξάρτητη δισκογραφία, ένα μεγάλο κομμάτι κυκλοφοριών από τα τέλη των 70s και τις αρχές των 80s παρέμενε αχαρτογράφητο για μεγάλο διάστημα. Ξεχωριστή στιγμή παραμένει όταν βρήκα το σπάνιο Mini LP των Screaming Sneakers σε κάποιο δισκάδικο του εξωτερικού και ο ιδιοκτήτης μου το δώρισε για να τον βοηθήσω σε μια δουλειά. Δεν με ρώτησε αν ήταν σπάνιο ή ακριβό (δεν του είχε βάλει τιμή), απλώς μου το έδωσε ως ένδειξη ευχαριστίας για μια εξυπηρέτηση. Πέρα από τη σπανιότητα του δίσκου είναι και μια πολύ γλυκιά ανάμνηση.

5)      Για ποιον δίσκο ξυπνάς κάθιδρος τα βράδια;

Το πρώτο 7” των Teen Idles μου λείπει εδώ και καιρό, αλλά όχι γιατί δεν το βρίσκω, απλώς καθυστερώ την εκταμίευση. Επίσης θα ήθελα να αποκτήσω κάποια στιγμή μια αυθεντική κόπια του ‘A Symphony of Amaranths’ του Neil Ardley, και το ‘Djanger Bali’ από τον Tony Scott & The Indonesian All-Stars.

6)      Κάνεις κάποια άλλη συλλογή (σορτς, καπάκια, φιλοτελισμός, υπερατού, πανίνι);

Μου αρέσουν τα βιβλία τέχνης και τα comics, αλλά δεν συλλέγω, απλώς χαζεύω.

7)      Έχεις κάποια μουσική φαντασίωση (σεξουαλική, ακαδημαϊκή, πάσης φύσεως άπιαστο όνειρο);

Παλαιότερα είχα την φαντασίωση ότι πήγαινα στο Τόκιο για δίσκους. Είχα την τύχη να πραγματοποιήσω το ταξίδι αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια οπότε τώρα έχω την φαντασίωση ότι ξαναπηγαίνω στο Τόκιο για δίσκους…

8 )      Ποιος δίσκος αποτελεί το απόλυτο, ντροπιαστικό guilty pleasure στη δισκοθήκη σου;

Barry Manilow – ‘Copa Cabana’ 7”!

9)      All time Top-5 /Top-5 αυτήν την εποχή;

Με μια μικρή αυθαιρεσία, παραθέτω ένα ενιαίο Top-11:

AFFINITY – S/t LP

BEATLES – Revolver LP

Jeff BUCKLEY – Grace LP

Marvin GAYE – What’s going on LP

Christine MCVIE – The legendary Christine Perfect LP

Ennio MORRICONE – Le clan des Siciliens OST LP

NON-BAND – S/t 10”

Mike WESTBROOK – Metropolis LP

Stevie WONDER – Songs in the key of life 2xLP

X – Los Angeles LP

Mάνος ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ – Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη LP

10)   Γιατί πετάς τα λεφτά σου αγοράζοντας δίσκους;

Αφενός δεν τα πετάω, αφετέρου δεν μπορώ να κάνω αλλιώς…

11)   Όταν έρθει «εκείνη η ώρα» τι θα απογίνει η μάταιη συλλογή σου;

Θα περάσει στους απογόνους μου…;

Γυναίκα, εσύ τι λες;