The Story of Jimmy «Preacher» Ellis (Tramp)

ellisjimmypreacher

Ήταν ένα συνηθισμένο βράδυ.  Στο σπίτι του στο Los Angeles, o συνθέτης, παραγωγός, ιδιοκτήτης διάφορων μικρών μαύρων labels της περιοχής, Ferdinand «Fats» Washington φιλοξενεί τον Jimmy Ellis και τον Jimmy McCracklin να πιουν ένα ποτάκι και να παίξουν μουσική. Το κέφι έχει ανάψει, όταν στην πόρτα εμφανίζεται ο Lowell Fulson. O Washington έχει γράψει κομμάτια για τον Lowell, όπως και για πολλούς άλλους την τελευταία δεκαετία, από το «Pledging My Love» για τον Johnny Ace, μέχρι το «Mother In Law Blues» για τον Junior Parker. «Μάγκες έχω κάτι στιχάκια για ένα κομμάτι που σκοτώνει. Όμως υπάρχει ένα προβληματάκι: Δεν έχω μουσική. Καμιά ιδέα;» λέει ο Fulson, όντας σίγουρος πως έχει έρθει στο σωστό μέρος. Ο McCracklin αναλαμβάνει να καθαρίσει τους στίχους, ώστε να έχουν πιθανότητα έκδοσης και ο Ellis βρίσκει άμεσα ένα «αυτή-η-μπόχα-δεν-ξεπλένεται-με-τίποτα» riff στην κιθάρα του. Ο Washington αποφασίζει να κόψει το κομμάτι στον Lowell. Το ’67 η Kent κυκλοφορεί το «Tramp», με τα ονόματα των Fulson/McCracklin στο ταμπελάκι. Το κομμάτι θα σημαδέψει την καριέρα του Fulson και το 6ts rhythm & blues funk και θα διασκευαστεί από τον Otis και την Carla, τη Julie Driscoll με τους Trinity έως και τους ZZ Top. Το παράπονο του Ellis θα μείνει άσβεστο για πάντα. «Γιατί με κόψανε από τα συνθετικά δικαιώματα; Γιατί δεν παίρνω μία από ένα τόσο γνωστό κομμάτι; Γιατί δεν βγαίνει ο Δούρος στο τηλέφωνο;»

Η ιστορία του Jimmy Preacher Ellis δεν διαφέρει σε πολλά από αυτή πολλών άλλων r&b μουσικών της εποχής. Ξεκίνησε στα fifties να τραγουδά τα gospel με τους Traveling Four, έκανε ένα doo wop επτάρι με τους Centuries (στην Dootone) και μετά συνέχισε με περίπου δύο ντουζίνες σαρανταπεντάρια σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες, κυρίως της Δυτικής Ακτής, Cross Road, Romark, Movin’, Ride, Hip-Delic, Round, χωρίς ποτέ να γνωρίσει ευρεία επιτυχία, παρά μόνο αναγνώριση στα underground κυκλώματα της μαύρης μουσικής, εκεί που εκτιμήθηκε η τραχειά φωνή του, και τα ακαταμάχητα gritty r&b funk κομμάτια του. Για πρώτη φορά η Tramp συγκεντρώνει τα καλύτερα από τα singles του σε ένα περιορισμένων αντιτύπων διπλό βινύλιο, σε διπλό φάκελο με εκτενή liner notes και την πλήρη δισκογραφία του Jimmy Preacher Ellis, ο οποίος δύο χρόνια πριν συμπληρώσει τα ογδόντα του χρόνια, συνεχίζει απτόητος σήμερα να κηρύττει το Ευαγγέλιο. Δοκιμάστε τον με Rex Garvin, Geater Davis, Little Joe Blue, Lowell Fulson, Herbie Goins και Brown 66.

(Το αποφασιστικό «I’m Gonna Do It By Myself» ηχογραφήθηκε με την ίδια μπάντα που έκανε το «Tramp», έπαιξε στα northern soul decks των seventies, μπήκε στην «Up All Night 2» της Charly το 1993 και έγινε ΤΟ αγαπημένο κομμάτι του Ugo Tognazzi πολύ πριν αυτός μετονομαστεί σε El Mazut, Rusty Brown, Breakin’ Moves.)

It was an ordinary evening. At his home in Los Angeles, composer, producer, owner of several small black labels of the area, Ferdinand «Fats» Washington hosts Jimmy Ellis and Jimmy McCracklin to sip a drink and play music. While having fun Lowell Fulson came down. Washington has written songs for Lowell and many others in the past decade, such as «Pledging My Love» for Johnny Ace and «Mother In Law Blues» for Junior Parker. «Guys I have some words for a killer song but there is one small problem: I have no music. Any idea? » says Fulson, knowing he’s come to the right place. McCracklin undertakes to clean up the lyrics in order to get a release for the song and Ellis instantly finds a «this-stink-can-not- be-washed-away» riff on his guitar. Washington decides to cut the song on Lowell. In ’67 «Tramp» is released on Kent, with the names of Fulson / McCracklin on the credits. The track will be a landmark for Fulson’s career and 6ts rhythm & blues funk. Otis & Carla covered it as did many others, like Julie Driscoll with Trinity and ZZ Top. Ellis will always complain that he got shut out of the royalties.
The story of Jimmy Preacher Ellis does not differ much from that of many other r&b musicians of the time. He began in the fifties singing gospel with The Traveling Four, he cut a doo wop 7” with The Centuries (Dootone) and then kept on with about two dozen 45s on small, mainly West Coast,  independent labels, like  Cross Road, Romark, Movin ‘, Ride, Hip-Delic, Round, without any success, only known in underground circuits of black music for his rough voice, and the irresistibly gritty r & b funk recordings. For the first time Tramp label brings together the best of the singles in a limited edition double vinyl with extensive liner notes and detailed discography of Jimmy Preacher Ellis. Today, two years before reaching the age of eighty, he keeps on preaching the Gospel. Try him with Rex Garvin, Geater Davis, Little Joe Blue, Lowell Fulson, Herbie Goins and Brown 66.

(The decisive «I’m Gonna Do It By Myself» was recorded with the same band that did «Tramp», played on the northern soul decks of the seventies, included in «Up All Night 2» (Charly) in 1993 and became THE favorite piece of Ugo Tognazzi. Long before he became known as El Mazut, Rusty Brown, Breakin’ Moves.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s