Jimmy Hughes «Steal Away» (lp reissue, Kent)

HIQLP-021_1_383_383

Πάνε πολλά χρόνια, απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ’50, όταν ένας λευκός μουσικός δανείστηκε μερικά χρήματα και μετέτρεψε μια παλιά καπναποθήκη της Wilson Dam Road στην πόλη Florence, σε studio. Το όνομα των νεοσύστατων studios του Rick Hall ήταν άκρως επεξηγηματικό. Florence Alabama Music Enterprises, FAME. Ένα χρόνο μετά, το 1960, η εταιρία μετακόμισε δίπλα στον Tennessee River, στον τόπο που πολλοί θα μνημόνευαν μέσα στα χρόνια ως Muscle Shoals. Εκεί βρέθηκαν η Aretha και η Etta, ο Wilson και ο Otis, εκεί επέστρεψε η Bettye, εκεί η house μπάντα αποτελούνταν από λευκούς τύπους σαν τον Dan Penn και τον Spooner Oldham, εκεί γεννήθηκε ένας μοναδικός southern ήχος που πρωτοσπάραξε με τραγούδια σαν το “You Better Move On” του Arthur Alexander. Σαν το “Steal Away” του Jimmy Hughes.

Σ’ εκείνα τα μέρη, η αγάπη για τον Κύριο αντηχεί στα τραγούδια των εκκλησιών. Μαθαίνοντας να αγαπούν, μαθαίνουν να τραγουδούν. Ήταν επόμενο το μελένιο έως θηλυκό φαλτσέτο του Hughes να ανδρωθεί στις gospel ψαλμωδίες, προτού μετατραπεί σε μια φωνή που εξόχως ρομαντικά και επώδυνα, καρτερούσε ένα μεταμεσονύκτιο rendez-vous με το νεανικό έρωτα. Αυτή είναι και η ιστορία του κομματιού που παρέφρασε το gospel “Steal Away To Jesus”, κυκλοφόρησε το ’64, έπιασε το #17 στο Billboard R&B και τον επόμενο χρόνο τιτλοφόρησε το ομότιτλο άλμπουμ που διένειμε η Vee-Jay.

Ο Hughes ήδη είχε τραγουδήσει με τους Singing Clouds, πριν φτάσει στα FAME Studios και με ένα μονάχα take ηχογραφήσει το “Steal Away”. Ο 15χρονος τότε Dan Penn έδωσε το σύνθημα στον Hall “we pressed up some 45 RPM records, borrowed a Ford Fairlane station wagon, bought two cases of vodka, and hit the road on a holy mission to transform ‘Steal Away’ into a hit record”. Σε κάθε σταθμό άφηναν κι ένα μπουκάλι ως εκ των προτέρων φιλοδώρημα. Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία του ήχου απ’ τα Muscle Shoals ήταν γεγονός.

Ο Jimmy κράτησε την πρωινή του δουλειά κι άρχισε να περιοδεύει με τύπους σαν τους Sam Cooke, Jackie Wilson, Bobby Womack. Όταν ηχογραφήθηκε το άλμπουμ σε παραγωγή του Rick Hall, οι τίτλοι των τραγουδιών στο εξώφυλλο γράφτηκαν σε τρία χρώματα και στο οπισθόφυλλο μπήκαν σε άτακτη σειρά. Ειλικρίνεια καταγωγής στο “Stormy Monday Blues”, r&b χειροκροτήματα στα “I Want Justice”, “Everybody Let’s Dance”, “A Shot Of Rhythm And Blues” και “I’m Gonna Rise Again”, παρεμβάσεις στο “Try Me”, εξομολογήσεις επί ματαίω στο “I Tried To Tell You”, γλύψιμο των πληγών στο “I’m Getting Better”, elegant τουπέ στο “Lovely Ladies”, απαίτηση παραδοχής στο “There Is Something On Your Mind” και Sam Cook-ική ένδυση στο “Neighbor, Neighbor”.

50 χρόνια μετά, το ντεμπούτο lp του πρώτου μεγάλου αστεριού της Fame, μπαίνει στο παλμαρέ των limited επανεκδόσεων σε 180γρ βινύλιο της Kent. Αύριο θα είναι εδώ.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s