H ταινία που είδα το Σαββατοκύριακο λέγεται «Northern Soul»

Χρόνος το 1974. Τόπος μία φανταστική πόλη του Αγγλικού Βορρά. H Lisa Stansfield στα 48 της πλέον, παίζει τη μαμά του John. Αυτός, ένας αταίριαστος, χωρίς παρέες, τριγυρνάει, γράφοντας στους τοίχους της πόλης του, «Burnsworth is a shithole». Η γνωριμία του με τον Matt, τον dj της γειτονιάς, και μέσω αυτού με τα soul δισκάκια θα του αλλάξει τη ζωή. Η Elaine Constantine με την πρώτη της ταινία ξαναζωντανεύει την εφηβεία της, την εποχή, τα στέκια, τους χαρακτήρες, τις συνήθειες της σκηνής. Μίας σκηνής που δεν άντεχε τη μυρωδιά του progressive, του πλαστικού glam rock, της χαζοχαμογελαστής pop των Osmonds. Μιας σκηνής που ήταν σε διαρκή αναζήτηση για τη νέα ανακάλυψη, το νέο παλιό χαμένο διαμάντι, τα σωστά ρούχα, τις καλύτερες φιγούρες, τα απαραίτητα δυναμωτικά για μία εξουθενωτική ολονυχτία αδρεναλίνης. Σε διαρκή κίνηση, μόνιμα αντίθετη από αυτήν της υπόλοιπης κοινωνίας, μιας και τα παιδιά ξεκινούσαν, όταν οι υπόλοιποι έπεφταν για ύπνο.

Northern-Soul-film-image
Η υπόθεση θα μπορούσε να εξελίσσεται μερικά χρόνια αργότερα στο Λονδίνο με punks, στα 6ts με mods, στα 5ts με rockers, σήμερα με …με τί; Mάλλον σε εκείνες τις περιπτώσεις δεν θα υπήρχε αυτό το ανυψωτικό συναίσθημα που σου μεταδίδει αυτή η μουσική που τόσο εύστοχα χαρακτηρίζεται SOUL. Αυτός η ηλεκτρισμός που σε τινάζει από την καρέκλα σου μόλις πέσει το πρώτο χτύπημα στο τύμπανο, όταν ακουμπήσει για πρώτη φορά το δοξάρι στη χορδή του βιολιού, όταν τα πνευστά σηκώσουν ψηλά το θέμα, μόλις η φωνή – αυτή η αληθινή φωνή – πάρει την πρώτη ανάσα. Είναι αδύνατο να αντισταθείς, το ξέρεις πως πρέπει να σηκωθείς, να χορέψεις το κομμάτι, να γίνεις ένα μέρος από αυτό,  γιατί είναι ζήτημα ζωής, γιατί δεν γίνεται αλλιώς, δεν γίνεται αλλιώς, δεν γίνεται αλλιώς!

Αυτά που μένουν είναι τα τραγούδια, «Turning My Heartbeat Up» (MVP’s),  το χαμούρικο «I’m Cum’n Home In The Murn’un» του Lou Pride, το «Exus Trek» από την ορχήστρα του Luther Ingram που φτάνει να αποτυπωθεί με tattoo στο στήθος ενός πιστού. Στον αφρό είναι η αποκάλυψη του «cover up» του Wigan dj, ένα killer των Salvadors στην Wise World («Stick By Me Baby») και το κλασσικό northern της Tobi Legend, του οποίου τους στίχους γράφει σε τοίχους, γέφυρες, πόρτες και παράθυρα ο νεαρός πρωταγωνιστής για να επαναφέρει το φίλο του στην πραγματική ζωή.
Life is just a precious minute baby
Open up your eyes and see it baby
Give yourself a better chance
Because time will pass you right on by

(κυκλοφορεί σε dvd, 2cd και επικό κουτί με 14 επτάρια-α-α-α-ααα!!!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s