Στυλιανός Τζιρίτας «A.O.R.» (Cassette, Self Released)

tziritas«Το A.O.R. έχει την εξής ιδέα: είμαι με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Ασχολούμαι με το πώς θα κάνω μουσική με αυτούς τους ανθρώπους· πώς θα τραβήξω το καλύτερό τους και παράλληλα εκείνο που κολλάει με τη δική μου αισθητική. Δεκαράκι τσακιστό δεν δίνω για το πώς φτιάχνει ο καθείς μουσική. Το λέω αυτό με την έννοια του αντιμανιχαϊσμού. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί τρόποι. Υπάρχουν απλά καλές ιδέες, οι οποίες χρήζουν καλής παικτικής ικανότητας και καλής διαδικασίας σε επίπεδο παραγωγής. Το αν ο ήχος έρχεται από μπιριμπάο μαγνητοφωνημένο σε μπομπίνα ή από συνθετητη βινταζίλα σε ψηφιακή γραμμή, ηχογραφημένο με iPhone, με ενδιαφέρει σε επίπεδο παραγωγής. Αλλά όχι κρίσης για την ποιότητα της μουσικής κατάθεσης.»  Στυλιανός Τζιρίτας via avopolis

To A.O.R. είναι η καινούργια κυκλοφορία δια χειρός Στυλιανού Τζιρίτα που όπως πάντα κινείται στο χώρο του spoken word και των ambient αλλά και σπασμένων ήχων. Στο συγκεκριμένο δίσκο όμως, για να ακριβολογήσουμε, η μουσική έχει αναλάβει πιο ενεργό ρόλο από τις προηγούμενες κυκλοφορίες του, ως αποτέλεσμα συνεργατών σε αυτό το πόνημα του όπως ο Αντώνης Λιβιεράτος, ο Στέλιος Ρωμαλιάδης και η Βασιλική Παπαδημητρίου μεταξύ άλλων.
Το φορμά του AOR είναι η κασέτα όχι από κάποιο vintage αφιονισμό του δημιουργού της αλλά επειδή αποτελεί πάγιο αγαπημένο αντικείμενο αποτύπωσης ιδεών του πολλές δεκαετίες (πια). Μπορεί να είναι η Τρίτη μόλις solo κυκλοφορία του Τζιρίτα [μετά το περσινό A(r)mour στην More Mars] αλλά υπενθυμίζουμε ότι έχει συμμετοχές και ηχογραφήσεις που χρονολογούνται από το 1987 και με μπάντες όπως οι Feedbacking the Grass, οι Phoenix Excrementi, οι Bayouda, οι Κοψωκέφαλοι και οι Trypanosoma μεταξύ άλλων.

«Μοιάζει, εν ολίγοις, το A.O.R. να είναι ο περισσότερο «μουσικός» δίσκος του Τζιρίτα, πράγμα για το οποίο φαίνεται να ευθύνονται αρκετά και οι συμμετέχοντες μουσικοί.

Το «εύκολο» με τα άλμπουμ του Στυλιανού Τζιρίτα είναι να τους κολλήσεις την ταμπέλα του πειραματικού και να τελειώνεις. Νομίζω όμως ότι κάτι τέτοιο δεν απεικονίζει ακριβώς το περιεχόμενό τους… μπορώ με αρκετή άνεση να περιδιαβώ τα ηχοπεδία τους και να αποφανθώ, στο τέλος, ότι έπιασα το νόημα, ότι έκανα μια διαδρομή με σαφή εξέλιξη: αρχή, μέση και τέλος. Ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, μάλιστα, πρέπει να πω ότι, εκτός των άλλων, γούσταρα ιδιαιτέρως.»
Μιχάλης Τσαντίλας-Avopolis.gr

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s