Η ταινία που είδα το Σαββατοκύριακο λέγεται «Jammin’ The Blues»

JAMM

«This is a jam session. Quite often these great artists gather and play ad lib hot music. It could be called a midnight symphony » Είναι τα πρώτα λόγια που ακούγονται σε αυτήν τη μικρού μήκους, μόλις 10 λεπτών ταινία. Από αυτές που συνήθιζαν να γυρίζουν τότε. Κάτω από το καπέλο αποκαλύπτεται ο Lester Young να καπνίζει τα blues μέσα από το λοξό του σαξόφωνο. Το σαξόφωνο. Το πιο δυνατό όπλο, το Νο 1 σύμβολο της αφροαμερικανικής επανάστασης του 20ου αιώνα. Η παρέα του Prez αποτελείται από πρώτης τάξης κεραμιδόγατους της εποχής, Harry Sweets Edison, Red Callender, Barney Kessel, Joe Jones, Illinois Jacquet. H Marie Bryant τραγουδάει το «Sunny Side Of The Street» κ λίγο μετά τα σπάει με ένα τυπικά ξέφρενο χορό. Εικόνες κ ήχοι μοιάζουν μακρινοί, μαζί κ ρετρομοδάτοι. 70 χρόνια είναι πολλά. Τι υπάρχει ακόμα από το 1944; Όλοι περνούν από εδώ. Όλοι φεύγουν. Κανείς δεν μένει. Μόνο η μουσική. ΖΩΝΤΑΝΗ.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s