Η ταινία που είδα το Σαββατοκύριακο λέγεται «The Teddy Boys Of The Edwardian Drape Society»

teddyboys

Μια Norton πλησιάζει. Η φωτογραφία του νεαρού teddy boy που αργότερα θα γίνει γνωστός ως Bob Dylan είναι η πρώτη ακίνητη εικόνα που βλέπουμε στα ζενερίκ. Η κάμερα μπαίνει βαθιά νύχτα στο Tennessee Rock & Roll Club του βόρειου Λονδίνου, όπου αγόρια κ κορίτσια χορεύουν με τα τραγούδια που παίζει η μπάντα πάνω στη σκηνή. Κοτσονάτοι, σκληρόδερμοι teds καπνίζουν κ πίνουν τις μπύρες τους, χαμογελούν, μοστράρουν τα τατουάζ τους, κάνουν τις φιγούρες τους δίπλα στα εξώφυλλα των δίσκων του Little Richard, του Johnny Powers, του Bob Luman, τα Action Packed σαρανταπεντάρια, τη Desperate Rock & Roll συλλογή. Μετά την τελευταία υπόκλιση η Norton συντρίβεται, το γουργουρητό της πνίγεται στις αγωνιώδεις σειρήνες αστυνομικών κ πρώτων βοηθειών αυτοκινήτων. Το ασπρόμαυρο τετράλεπτο φτάνει στο τέλος του. Δεν είναι από τα 5ts, αλλά από το 1996. Σε όλη τη διάρκεια του δεν ακούμε oύτε μία rockabilly νότα. Τίποτα άλλο παρά μόνο τη φωνή της Maria Callas στο «O Mio Babbino Caro» του Giacomo Puccini. Ποια η ουσία της έννοιας του παρόντος;

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s